460 Defa Okundu

30 yıl dile kolay, can Azerbaycan’ın bir bölümünü koparıp ayırdılar canından. 1991de başlayan 1993 yılında sona eren Rus destekli Ermeni güçleri bir bir işgal ettiler Türk olan Türk’ün olan Karabağ topraklarını… Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi bu haksız işgale son verilmesini 1993 yılından sonra ard arda aldığı; 822, 853, 874, 884 numaralı dört kararla Ermenistan ordusunun işgal ettiği topraklardan derhal, koşulsuz ve tam olarak çekilmesini istedi. İstedi de ne oldu? Kocaman bir hiç! Kâğıt üzerinde kaldı alınan bütün bu kararlar. Kararlar bir yana Ermeniler, bu arada hiç boş durmadılar. Hocalı Katliamı başta olmak üzere işledikleri insanlık dışı uygulamalarını devam ettirdiler.

27 Eylülde 2020’de Ermeni güçlerinin yeniden yerleşim yerlerine ve sivillerin üzerlerine ateş açması bardağı taşıran son damla oldu. Yeter artık dedi Azerbaycanlı canlar ve işgal edilen topraklarını bu şer güçlerin ellerinden almak için bir büyük savaş başlattılar.

Damarlarında aynı kanı taşıyan bu büyük milletin, Türk milletinin, bir ferdi olarak; işgalin, zulmün, zalimliğin ne demek olduğunu kendi tarihinden bilen biri olarak, Azerbaycanlı kardeşlerimin acısını her zaman yüreğimde duydum. Şimdilerde işgal altındaki Karabağ topraklarının bir bir kurtarılışını gördükçe çok şükür diyorum kendi kendime… Dualarım Azerbaycanlı kardeşlerimizin galibiyeti için…

 Duyguları yoğun olunca insanın düz yazı kalıpları dar geliyor. İşte o zaman şiirin efsunlu ummanında kulaç atmaya başlıyor insan. Ben de çok yoğun yaşadığım için bu duyguları anlatmak için şiire sığındım. Sizlere şiir diliyle uzanayım dedim.  

 

KARABAĞ CAN TOPRAĞIM

 

Sen kalplerde sevgili gönüllerde hasrettin

Azer’in yüreğinde biçilmeyen kıymettin

Ayrılığın işkence; varlığınla izzettin

Ayrı geçen otuz yıl, sızladı hep bir yanım

Karabağ can toprağım benim aziz vatanım.

 

Tarihte örneği çok vahşiliğin aynısı

Hocalı katliamı bende yürek sızısı

Düşman kalleş olursa demem alın yazısı

Ayrı geçen otuz yıl, göğe çıktı nalânım

Karabağ can toprağım benim aziz vatanım.

 

Agdere’n kan ağladı, Şuşa’n kara bağladı

Hankendi bağrına taş, Laçin yürek dağladı

Bazarçay, Aras dedi vuslat için çağladı

Ayrı geçen otuz yıl, dertli çaldı çobanım

Karabağ can toprağım, benim aziz vatanım.

 

Ağdam’da, Kelbecer’de, Fuzuli’de ağladın

Kubatlı’da ince dert Hadrut’ta yas bağladın

Zengilan yarasını Cebrail’le dağladın

Ayrı geçen otuz yıl, yaman esti tufanım

Karabağ can toprağım benim aziz vatanım.

 

Sabır dedi bekledi hak teslimi Türkoğlu

Dünya iyi bilsin ki bükülmez Türk’ün kolu

Karabağ Türk yurdudur yoktur başka bir yolu

Ayrı geçen otuz yıl, sana fedadır kanım

Karabağ can toprağım benim aziz vatanı              

İlham geldi göklerden dedi bitsin bu zulüm

Kırılacak zincirler Türk’e yakışmaz ölüm

Yeter de artar bile Ermeni’ye tek yelim

Ayrı geçen otuz yıl, budur kesin beyanım

Karabağ can toprağım benim aziz vatanım.

 

Gönüller çiçek açtı yüzler gülüyor artık

Hürriyet kaymağını ekmeğine yap Katık

Aldırma sen dünyaya olsa da kaşlar çatık

Ayrı geçen otuz yıl, koksun artık reyhanım

Karabağ can toprağım benim aziz vatanım.

 

Esaret bilinsin ki Türk için çok acıdır

Onmaz derde düşende Türk Türk’ün ilacıdır

İmanla bütünleşen şahadet Türk’ün tacıdır

Ayrı geçen otuz yıl, böyle diyor irfanım

Karabağ can toprağım benim aziz vatanım.

 

Hadi, sevin Karabağ, Türk illerden selam var

Sil gözünün yaşını bak yıkıldı şer duvar

Bundan böyle çağlayıp akacak ulu pınar

Ayrı geçen otuz yıl, Turan olsun tuğyanım

Karabağ can toprağım benim aziz vatanım.

 

Yorumlar