BÖYLE HALK KÜTÜPHANESİ OLUR MU? -2

BÖYLE HALK KÜTÜPHANESİ OLUR MU? -2

Kitaplara gelince;

Yukarıda da ifade edildiği gibi, kitapların raflara konulması ve rafların tasarımı oldukça güzel ve cazip olmuş. Raflardan seçtiğim kitaplar oldu. Kitap seçerken şu kriteri tatbik ettim; Rafta ve önde duran ilk kitabı seçtim. İlk kitabın görünür olması ve okunma ihtimali en yüksek olması bakımından böyle bir tercihte bulundum.

İl Halk kütüphanesi çocuk bölümünde okunmak üzere raflarda bulunan kitaplardan seçtiğim kitaplar, yazarları ve kitabın ilk ve son sayfasından örnekler şöyledir:

Gülsüm Cengiz, Dans Eden Yılanlar.

Gill Pittar, Milly, Molly ve Domuzcuk.

Üzeyir Gündüz, Emoş ile Memoş.

Aexandre Dumas, Monte Cristo Kontu

Sophie Martel, Anais Çok Kızgın.

Çocuklara hitap etmesi gereken bu kitaplarla alakalı değerlendirmemizi maddeler halinde takdim ediyorum:

  1. İlkokul seviyesindeki çocuklar için yabancı yazar tercihi uygun değildir kanaatindeyim. Çocuklarımız öncelikle kendi kültür ve irfanını temsil eden yazar ve muharrirleri tanımalıdır. Henüz kendini tanımakta olan bir devrede başka kültürlere ait unsurların tanınması, karakteri şekillenmekte olan çocukların şahsiyetinin oluşmasında menfi tesir yapar. Yabancı yazarların okunacağı çağ, ilköğretim seviyesi değil üniversite sonrası dönemdir. İlköğretim seviyesinde sadece Türk-İslam kültürü verilmelidir. Yabancı yazarlar üniversite sonrası verilmeli ve hiçbir dönemde (üniversite sonrasında bile) asla idealize edilmemelidir. Yabancı yazarlardan alınacak bilgi ve görgü olabilir fakat bunlar seçilerek alınmalıdır. Seçme ameliyesi bize ait olan kültür ve irfanın mevcudiyetiyle mümkündür

2.Gülsüm Cengiz’in kaleme aldığı “Dans Eden Yılanlar” isimli eserinin ilk nazarda oluşturduğu algı “dans” kavramıdır. “Dans” kavramı Türk-İslam anlayışında yoktur. Bize Batıdan gelen bir unsurdur.

Milli Mücadele döneminde Yunanlılar 26 Ağustos 1922’de Türk ordusunu mağlup etmiş olsalardı Ankara’da danslı balo tertip etmeyi planlamışlardı. Milli Mücadelede işgal ettiği bölgelerde halkı katleden ve Büyük Taarruzda kaçarken geçtiği yerlerde binlerce insanımızı katleden insanların kültürü çocuklarımıza ideal bir kültür olarak verilemez.

Türk milletinin bir ferdi olarak böyle bir kültürel figürü reddediyorum. İl Halk kütüphanesinin çocuk bölümünde okunmak üzere raflarda bulunan bu kitabın olmaması gerekir. Bu ve benzeri kitaplar “dans” kültürünün idealize edilmesi anlamına gelir. Münferit olarak “dans”  etmeyi hobi edinenler varsa bunlar istisnaidir ve dans kültürü toplumun tamamına teşmil edilemez. “Dans” Türk-İslam kültürünün mütemmim bir cüzü değildir. 

  1. Gill Pittar’in kaleme aldığı “Milly, Molly ve Domuzcuk” isimli eserin İl Halk kütüphanesinin çocuk bölümünde yer alması kabul edilemez. İl Halk Kütüphaneleri devlete aittir ve devlet Türk milletini temsil eder. Türk milletinin büyük bir çoğunluğu Müslümandır. İslam’da domuz menfurdur. Müslüman bir ülkede domuz idealize edilemez. Hele hele İl Halk Kütüphanesinin çocuk bölümünde domuzun idealize edilmesi sadece hata değil ihanete yakın bir davranıştır. Kütüphane raflarında domuzdan bahsedilmesi domuzun idealize edilmesi demektir.

Domuzun reklam edildiği kitabın ilk sayfasında şu cümle yer alıyor; “Farklı görünebiliriz; ama aynı şeyleri hissediyoruz”.

Ne demektir bu?

Domuz resminin altında böyle bir ifade var. Yani insanla domuz farklı görüntüye sahip fakat aynı hissiyata sahip oluyoruz öyle mi?

Bu ifadeleri çocuklar okuyunca  “domuz sever” olmayacaklar mı?

Domuz sever bir toplum teşkil etmek kimin işine yarar?

Domuzun idealize edildiği kitabın son sayfasında “kavrama etkinliği” başlığı altında bazı sorular tevcih edilmiş, şöyle ki:

“Çiftçi Ömer’in domuzlarının adı ne?”

Ne demek oluyor bu?

Çiftçi “Ömer” olduğuna göre demek ki Müslüman.

Yani Müslümanların domuz çiftliği oluyor öyle mi?

Buna ilaveten domuzlar o kadar “kıymetli ki” isimler bile verilmiş onlara !!

İlkokul seviyesindeki çocukların “okumak” için geldikleri İlk Halk kütüphanesinde domuz severlik yapılmış olmuyor mu?

Soruyorum: domuz severlik Türk milletine hangi “çağdaşlık” vasfı kazandırmış olacak?

 

4.Üzeyir Gündüz’ün kaleme aldığı “Emoş ve Memoş” isimli kitabın ilk sayfasındaki resimde  “Memoş” evin eşiğinde oturuyor. Türk-İslam terbiyesinde eşikte oturulmaz. Evin eşiğinde oturmayı görgü kuralı olarak öğreten veya öğretmeyi hedefleyen bir kitap Türk milletine hangi aâdab-ı muaşereti vermiş oluyor?

Bu kitabın isimlendirmesi de problemlidir. “Emoş” ne demektir? “Emine” isminin argosu mudur?

Şayet “Emoş”, Emine isminin argosuysa çocuklarımıza argo konuşmayı mı öğretmiş oluyoruz?

 

 

 

Yorumlar